low down

rants, grunts, raves, waves...anything! what have you. my thoughts, ideas, emotions. everything i write here would basically be words i have in my head. might be sensical to some, worthless to none. nonetheless, just read on!

9.11.04

...up

mag-isa akong naglakad sa UP nooong linggo. bumalik ang nakaraan. wala akong nagawa kundi ngumiti upang alalahanin ang kahapon. bilis ng mga taon na lumipas ngunit and mga pangyayari ay sariwa pa rin sa akin isipan. buhay noon ay simple - walang mga pasan at suliranin. kung meron man, napakadaling lampasan. sana ganun pa rin hanggang ngayon.
salamat up! kahit sa sandaling panahon na ako'y napadaan sa iyong mga kalsada at mga gusali nabigyan saya mo ang ang aking araw...kahit papaano...

8 Comments:

  • At November 9, 2004 at 10:06 AM, Blogger maya said…

    aaaawww.. that was so sweet!
    well, masaya ngang alalahanin ang nakaraan. nakaka miss. yung mga pagrereklamo natin dati nung nagaaral pa tayo, wala sa kalingkingan ng mga reklamo natin sa trabaho ngayon.

     
  • At November 9, 2004 at 6:40 PM, Blogger wanderlust junkie said…

    bwahahaha. Of all the places i would find you...dito pa!musta na timber? :-) tc! nice pic pala. ;-)

     
  • At November 9, 2004 at 10:53 PM, Blogger T I M B E R said…

    hahahaha! hi lette musta na. yup blogger gets you places! hope you drop by every now and then!

     
  • At November 10, 2004 at 12:05 AM, Blogger baboinsking said…

    tama ka kaibigan. ang buhay noon ay walang kasing sarap! pag-aaral lamang ang ating iniisip! simple lang ang buhay noon at ang sarap talagang alalahanin ang mga nakaraan, mga dating kaibigan, guro at mga lugar na lagi nating tinatambayan.

    malimit kong iniisip kung hindi na lang ako umalis sa pagkabata... tila mas masarap.. walang hirap.. kaunti lamang ang iniisip...

     
  • At November 10, 2004 at 12:06 AM, Blogger baboinsking said…

    tama ka kaibigan. ang buhay noon ay walang kasing sarap! pag-aaral lamang ang ating iniisip! simple lang ang buhay noon at ang sarap talagang alalahanin ang mga nakaraan, mga dating kaibigan, guro at mga lugar na lagi nating tinatambayan.

    malimit kong iniisip kung hindi na lang ako umalis sa pagkabata... tila mas masarap.. walang hirap.. kaunti lamang ang iniisip...

     
  • At November 24, 2004 at 6:32 AM, Blogger day said…

    khet kapitbahay lng ako, reading ur post made me remember those times that i visited ur campus. it got me reminiscing those times that i went there to eat isaw sa may kalayaan, un tambay with my roommates sa may sunken garden...pati na rin ung mga tyms na naghihintay ako ng jeep papunta katipunan pag nag-commute ako pabalik ng school galing pampanga...

    ur right, life was soooo much simpler then...ndi ko alam kung bket ko naisip na ang hirap ng buhay ko nun...*sigh*

     
  • At November 30, 2004 at 4:19 AM, Anonymous Anonymous said…

    potah, dude! pinaiyak mo ako ah! hehehe! go UP! :)

     
  • At December 4, 2004 at 7:58 AM, Blogger T I M B E R said…

    oo! ito yung mga panahon na gusto mo na lang itapon ang lahat and magpakawala. parang nung bata ka pa. nasa eskwela. kasama tropa. alam nyo na yun!

     

Post a Comment

<< Home